Açık Saatler: Pazartesi, Çarşamba, Perşembe ve Cumartesi: 10.00–18.00 | Salı ve Cuma: 13.30–18.00 | Pazar: Kapalı
Sorularınız İçin Arayınız +90 531 517 51 51
İnsan papilloma virüsü (HPV), cilt ve mukozaları etkileyebilen çok sayıda virüs tipinden oluşan yaygın bir virüs grubudur. Bazı HPV tipleri el ve ayaklarda görülen siğillere, bazıları genital bölgede siğillere, bazı yüksek riskli tipler ise uzun süreli enfeksiyon durumunda belirli kanserlerin gelişimine katkıda bulunabilir.
Genital siğiller çoğunlukla kanserle ilişkili olmayan düşük riskli HPV tipleriyle meydana gelir. Genital siğili bulunan bir kişide mutlaka kanser gelişeceği düşüncesi doğru değildir. Buna karşılık, görünür siğil bulunmaması da yüksek riskli HPV enfeksiyonunun kesin olarak olmadığı anlamına gelmez.
HPV oldukça yaygındır ve enfeksiyon uzun süre belirti vermeden kalabilir. Virüsün ne zaman veya hangi partnerden bulaştığını kesin olarak belirlemek çoğu zaman mümkün değildir. Bu nedenle HPV tanısı suçlayıcı veya damgalayıcı bir dille değerlendirilmemelidir.
Genital HPV en sık cinsel temas ve yakın cilt temasıyla bulaşır. Bulaşma için her zaman tam bir cinsel birleşme gerekmez. HPV, görünür siğil bulunmadığı dönemlerde de kişiden kişiye geçebilir.
Prezervatif kullanımı bulaşma riskini azaltabilir; ancak genital bölgenin tamamını örtmediği için tam koruma sağlamaz. Ortak jilet kullanılması ve siğillerin koparılması gibi davranışlar virüsün çevredeki deri alanlarına yayılmasına katkıda bulunabilir.
Günümüzde HPV’yi doğrudan vücuttan temizlediği kanıtlanmış bir ilaç tedavisi bulunmamaktadır. Pek çok HPV enfeksiyonu kişinin bağışıklık sistemi tarafından zaman içinde baskılanabilir. Uygulanan tedaviler görünür genital siğilleri, hücresel değişiklikleri ve HPV’nin neden olduğu diğer hastalıkları hedefler.
Piyasada “HPV’yi temizlediği” veya “bağışıklığı güçlendirerek virüsü yok ettiği” ileri sürülen destek ürünlerinin HPV’yi ortadan kaldırdığına ilişkin yeterli bilimsel kanıt bulunmamaktadır. Vitaminler, takviyeler veya bitkisel ürünler tıbbi tedavinin yerine kullanılmamalıdır.
Genital siğiller çoğunlukla dermatolojik muayene ile tanınabilir. Ancak genital bölgedeki her kabarıklık HPV siğili değildir. Molluscum contagiosum, deri ekleri, yağ bezleri, benler, sifiliz lezyonları ve bazı iyi veya kötü huylu oluşumlar genital siğille karıştırılabilir.
Aşağıdaki durumlarda biyopsi gerekebilir:
Tanının kesin olmaması
Lezyonun koyu renkli, sert veya düzensiz olması
Kanama veya ülser gelişmesi
Uygulanan tedavilere yanıt alınamaması
Tedavi sırasında lezyonların büyümeye devam etmesi
Kişinin bağışıklık sisteminin baskılanmış olması
HPV testi, görünür genital siğillerin tanısını doğrulamak veya hangi siğil tedavisinin uygulanacağını belirlemek amacıyla rutin olarak kullanılmaz.
Tedavi yöntemi; siğillerin sayısı, büyüklüğü, bulunduğu bölge, gebelik durumu, önceki tedaviler ve kişinin tercihleri dikkate alınarak belirlenir. Her hasta veya her siğil için ideal olan tek bir tedavi yöntemi yoktur.
Genital siğillerde değerlendirilebilecek yöntemler şunlardır:
Hekim tarafından reçete edilen topikal tedaviler
Kriyoterapi
Trikloroasetik asit gibi hekim tarafından uygulanan yöntemler
Elektrokoterizasyon
Küretaj veya cerrahi çıkarma
Uygun hastalarda CO2 lazer uygulaması
Bazı topikal ilaçlar gebelik döneminde kullanılamaz. Bu nedenle genital bölgeye doktor önerisi olmadan siğil ilacı, asit veya eczaneden alınan el–ayak siğili ürünleri uygulanmamalıdır.
CO2 lazer; büyük, yaygın, çok sayıda olan veya önceki tedavilere yanıt vermeyen bazı genital siğillerde değerlendirilebilir. İşlem öncesinde lokal anestezi uygulanabilir ve siğil dokusu kontrollü biçimde uzaklaştırılabilir.
Lazer tedavisinin uygulanması HPV’nin vücuttan tamamen temizlendiği anlamına gelmez. Görünür siğiller ortadan kaldırılmış olsa bile çevredeki dokularda virüs bulunabilir ve yeni siğiller gelişebilir.
İşlem sonrasında ağrı, hassasiyet, yara, kabuklanma, enfeksiyon, renk değişikliği veya iz oluşumu görülebilir. Uygulamanın uygunluğu ve kullanılacak cihaz parametreleri lezyonun yerleşimine göre belirlenmelidir.
Genital siğiller başarılı bir tedaviden sonra tekrarlayabilir. Tekrarlama özellikle tedaviden sonraki ilk aylarda görülebilir. Bu durum her zaman tedavinin başarısız olduğu veya yeniden bulaşma gerçekleştiği anlamına gelmez; çevrede bulunan virüs tekrar görünür lezyon oluşturabilir.
Siğillerin tekrarlamasını kesin olarak engelleyen bir tedavi bulunmamaktadır. Kontrol muayeneleri kişinin klinik durumuna ve uygulanan tedaviye göre planlanır.
HPV aşısı mevcut HPV enfeksiyonunu veya oluşmuş genital siğilleri tedavi etmez. Bununla birlikte kişinin daha önce karşılaşmadığı aşı kapsamındaki HPV tiplerine karşı korunmasına yardımcı olabilir.
Daha önce HPV ile karşılaşmış veya genital siğil tedavisi görmüş kişilerde de aşının uygunluğu yaş, önceki aşılanma durumu ve kişisel riskler dikkate alınarak hekimle görüşülebilir.
Partnerlerde görünür siğil olmasa da HPV bulunabilir. Partnerlere rutin HPV testi yapılması genital siğil yönetiminde genellikle önerilmez; ancak muayene ve diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar açısından değerlendirme yararlı olabilir.
Genital siğili bulunan kişilerde klinik duruma göre HIV, sifiliz, hepatitler veya diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar için test planlanabilir.
Genital siğillere en sık neden olan HPV tipleri ile kanser riski taşıyan yüksek riskli HPV tipleri genellikle farklıdır. Genital siğil bulunması tek başına rahim ağzı kanseri taramasının normalden daha sık yapılmasını gerektirmez.
Rahim ağzı bulunan kişiler, ulusal tarama önerilerine uygun biçimde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı tarafından Pap smear ve gerekli durumlarda yüksek riskli HPV testiyle takip edilmelidir. Rahim ağzı, vajina, anal kanal veya üretra içinde bulunan lezyonlarda ilgili uzmanlık alanlarıyla birlikte değerlendirme gerekebilir.
Dr. Armin Müştak Dermatoloji Kliniği’nde genital bölgedeki lezyonlar mahremiyet gözetilerek değerlendirilir. Lezyonların gerçekten genital siğil olup olmadığı, sayısı, büyüklüğü, yerleşimi ve önceki tedaviler incelendikten sonra uygun tedavi seçeneği kişiye özel olarak belirlenir.
Gerekli görülen durumlarda biyopsi, diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlara yönelik tetkikler veya kadın hastalıkları, üroloji ve genel cerrahi değerlendirmesi önerilebilir.